Veilig oversteken

Veilig oversteken

Met kinderen deelnemen aan het verkeer vind ik altijd een beetje spannend. Ze vergeten veel eerder dan volwassenen dat je constant op moet letten. Ik ben geen controlfreak, maar ben liever te voorzichtig dan te laat. Te laat als in, dit ongeluk is al gebeurd. Kinderen die op de stoep lopen kunnen in hun spel of onnadenkendheid achteloos de weg op lopen.  Het is toch geweldig leuk om in die plas bij de goot te stappen. Of om op de stoeprand te lopen. Daar is een voorbijrijdende auto niet altijd op voorbereid.

Vanaf dat Nora kan lopen ben ik extra alert als we buiten lopen. Je denkt misschien dat je veilig op de stoep loopt, maar zij had niet altijd door dat je daar op moet blijven. Gelukkig vond ze het meestal zo interessant dat ze wel op de stoep bleef. Maar je weet het nooit zeker. Nu is ze net 4 en weet ze heel goed waarom je op de stoep moet blijven. Toch is dat geen garantie dat ze het ook doet. Niet omdat ze niet uitkijkt. Gewoon omdat ze het vergeet. Ook als je wel goed uitkijkt kan het misgaan. Waarschijnlijk herinnert Nora zich niet meer dat ze een keer bijna aangereden is. Maar bij mij staat het in mijn geheugen gegrift.  Toen kwam er opeens een wegpiraat de hoek om die nergens rekening mee hield. Ik kon haar nog op tijd aan de kant trekken.

Een kind van onder de 8 kan nog niet uit zijn ooghoeken kijken en ziet dus veel dingen over het hoofd. Daarom wordt aangeraden om kinderen jonger dan 8 niet alleen over straat te laten gaan.
Om haar daar vast op voor te bereiden benoem ik constant wat ik doe als we oversteken. Dat we moeten wachten en naar links, rechts en weer links moeten kijken. Voor haar de ene en de andere kant. Hopelijk leert ze zo hoe belangrijk dat is, zonder bang te worden.

20190511_164455
helm wilde ze perse op 🙂

Ik baal stiekem altijd als automobilisten ons voor laten zodat we kunnen oversteken terwijl we geen voorrang hebben. Dan leert ze dat er wel voor haar gestopt wordt. Ik heb liever heel zwart-wit dat we netjes moeten wachten. En pas oversteken als het kan.
En dan doorlopen en niet op de weg gaan treuzelen. Dat gebeurde laatst. Toen ging iets niet zoals ze wilde en bleef ze midden op de weg staan. In de verte kwamen twee oudere dames aanfietsen. Ik probeerde Nora mee te trekken om snel voor ze aan de kant te gaan. Dat kon prima, dacht ik. Maar ze reden veel harder dan ik dacht, omdat ze elektrische fietsen hadden. Moeilijk in te schatten voor mij, dus helemaal voor een kind. Al was mijn kind in dit geval niet eens met die fietsers bezig. De fietsers wel met ons, want ze werden boos dat ik niet aan de kant ging. Ik schreeuwde ze nog na ‘ja hallo, wij waren al aan het oversteken.’ Beetje primitieve reactie, maar ik had iets meer begrip verwacht. Misschien geef ik toch de voorkeur aan ten onrechte voorrang krijgen.

 

Woonerf

Woonerf

Wanneer je bovenstaand verkeersbord ziet weet je dat je een woonerf binnengaat. Weet je ook welke regels er gelden in een woonerf? Zoals de maximumsnelheid? Op de website van Veilig Verkeer Nederland leggen ze het als volgt uit.

In (woon)erven gelden bijzondere verkeersregels, namelijk:

  • voetgangers mogen de wegen over de volle breedte gebruiken;
  • bestuurders mogen binnen het erf niet sneller rijden dan 15 km/uur;
  • parkeren is voor bestuurders van motorvoertuigen alleen toegestaan op die plaatsen die als zodanig zijn aangeduid of aangegeven.


Ik vermoed dat veel bestuurders niet weten dat ze maar 15 kilometer per uur mogen. Ook denk ik dat veel mensen niet helemaal begrijpen waarom dat zo belangrijk is. In een woonerf is al het verkeer gelijkwaardig, (dus ook fietsers en voetgangers) zodat kinderen hier kunnen spelen. Je moet rekening met elkaar houden, ongeacht hoe je je verplaatst.
Onze straat is een woonerf en verschillende ouders hebben hun kind al meerdere keren voor te hard rijdende auto’s weg moeten trekken. Kinderen zie je snel over het hoofd. Met name als je te hard rijdt.
Een paar maanden terug was er wel een heel extreem voorval. Er kwam een auto keihard de straat uit gesjeesd, recht op mijn bijna tweejarige dochter af. Ik rende naar haar toe, waardoor de bestuurder doorhad dat er een kind stond. Hij week uit, maar zonder af te remmen. Sterker nog, toen ik gebaarde dat hij langzamer moest rijden gaf hij zelfs extra gas en racete ons voorbij. Daarna verdween hij ergens de straat in en kon ik hem niet meer vinden.
Gelukkig is het goed afgelopen. Al maak ik me grote zorgen over dit soort gedrag. Deze persoon heeft kennelijk geen besef van hoe gevaarlijk zijn gedrag is. Daarom zijn we in de buurt een verkeersgroep gestart om de veiligheid te verhogen. We gaan in gesprek met de bewoners om het bewustzijn van deze situatie te vergroten. Ik hoop dat het werkt en dat iedereen die dit leest op zijn snelheid let in een woonerf.

Woonerf2

15 kilometer per uur is nog steeds behoorlijk hard op een plek waar kinderen kunnen spelen. Kinderen, maar ook volwassenen kunnen nog steeds zomaar achter een auto vandaan komen. Dan is het de vraag of je met deze snelheid nog op tijd kunt stoppen. Dus let ook als je denkt dat de straat leeg is goed op je snelheid. Liever een halve minuut later op je bestemming, dan voor de rest van je leven spijt.