Broer en Zusdag

Broer en Zusdag

Bijna iedere dag is wel een ‘dag van…iets’. Sommige slaan nergens op, dag van de schoenveter ofzo. Andere zijn te leuk om niets mee te doen. Bijvoorbeeld Internationale Yogadag. Dan geef ik altijd een gratis yogales in het park. Of de dag van de leidster en gastouder is een mooie om de kinderopvang van je kind je waardering te laten blijken.
Nog zo’n speciale dag is door DJ Giel Beelen in het leven geroepen voor zijn overleden zus. Dit is Broer en Zusdag. Een mooi moment om even stil te staan bij hoe bijzonder het is om een broer of zus te hebben. Of om een overleden broer of zus te gedenken. Deze dag is ieder jaar op 30 september. De datum moest ik even opzoeken. Daarbij stuitte ik op wat Facebook-reacties. Voornamelijk mensen die het een mooi idee vonden om een speciale dag voor broers en zussen te hebben.


Er was een reactie bij die daar iets van afweek. Het was een boze reactie van iemand die waarschijnlijk enig kind is. Hij vond het belachelijk dat er zo’n dag is, want ‘wat als je geen broers of zussen hebt’? Dat zal ongetwijfeld een groot gemis zijn. Maar zo zijn er nog veel meer dingen waar je je aan kunt ergeren omdat een ander ze wel heeft en jij niet. Dan moeten we sowieso moederdag en vaderdag afschaffen en waarschijnlijk nog veel meer. Misschien is het voor degenen zonder broers of zussen juist een dag om daar bij stil te staan.


Nora is in ieder geval wel blij met deze dag. Moederdag en vaderdag vond ze dit jaar best leuk. Vooral nu ze op school zit en met de hele klas aan een cadeautje werkt, snapt ze het goed. Maar ze is eigenlijk meer geïnteresseerd in een dag voor haar en haar zusje. Ze vroeg steeds als ze het zelfgemaakte cadeautje had afgegeven of er ook een zusjesdag is. Zou het haar om een cadeautje gaan of echt alleen om haar zusje? We zullen zien. Dit jaar vieren wij in ieder geval dat we een zus hebben.

Broer en Zusdag

Dag van de leidster en gastouder

Dag van de leidster en gastouder

De derde donderdag van september is misschien wel nog belangrijker dan de derde dinsdag. Dat is namelijk niet de dag van de prins, maar van de leidster en gastouder. De taak van een pedagogisch medewerker is belangrijk in de zorg en opvoeding van kinderen. Veel kinderen brengen een groot deel van hun tijd door bij een leidster of gastouder. Het spreekt voor zich dat een leidsters en gastouders hun werk serieus nemen.

In de Montessori-visie spreken we niet over leidsters, maar begeleiders. We helpen een kind de dingen zelf te doen. Leiden heeft sterker het sturende aspect dan begeleiden. Bij begeleiden komt er meer uit het kind zelf. Maar wat je ook bent of hoe je jezelf ook noemt, leidster, begeleider, gastouder of pedagogisch medewerker, deze dag is er als waardering voor jou en het werk dat je doet.

Ik ken beide kanten van dit bijzondere vak, door mijn werk in de kinderopvang en als ouder. Bedankt ouders en verzorgers, dat jullie ons het begeleiden van jullie kind toevertrouwen. En dank je wel lieve en betrokken gastouder, voor de goede zorg van mijn kinderen.

NB. Een leidster kan natuurlijk ook een man zijn. Maar zeg nou zelf, zou jij het woord leider gebruiken?

Ruim je rotzooi op

Ruim je rotzooi op

Deze zomer zat ik bij het zwembad. Alles binnen handbereik, pierenbadje, ondiep bad, diep bad met glijbaan, schaduw, toiletten, horeca en overal afvalbakken. Die afvalbakken stonden er een beetje voor spek en bonen, want een heleboel mensen weten niet hoe ze werken. De zonneweide lag namelijk vol met lege verpakkingen, blikjes en ijsstokjes. Ik ergerde me er kapot aan.

Een andere ergernis van mijn zijn waterballonnen. Bij ons in de buurt is een waterspeeltuin. Daar spuit bij mooi weer water uit de klimtoestellen. Kinderen lopen er rond in zwemkleding en spelen er met waterpistolen en natuurlijk met waterballonnen. Die ballonnen knappen kapot. Die laat je vervolgens liggen zodat vogels ze op kunnen eten en doodgaan. Of zodat mijn dochter ze in haar mond kan stoppen. Dat laat ik natuurlijk niet gebeuren, maar daarvoor moet ik er wel bovenop zitten en steeds kapotte ballonnen van de grond rapen.

FB_IMG_1566151437988
Dat is nou net de grap. Er is altijd wel iemand die de rotzooi opruimt. Degenen die het laten slingeren hebben niet eens in de gaten wat ze doen. Ik vraag me vaak af of ze het nooit geleerd hebben of dat het ze niets kan schelen.

Toen ik met een vriendin op straat liep klom ze ineens de aflopende berm in om afval op te pakken  en sprak daarbij de wijze woorden van haar oma: “Als iedereen iets opruimt, is het altijd schoon.” Haar oma had gelijk. Maar waarom zou het een ander moeten zijn die jouw rotzooi opruimt? Doe het zelf.

Een tijd geleden reed in de auto (ook milieuonvriendelijk, ik weet het) een jongen voorbij die al fietsend een milkshake dronk. Hij had het dekseltje niet meer nodig en gooide het zonder ook maar te kijken waar het neerkwam van zich af. Tegen Nora die toen twee was zei ik: “Als jij dat later ooit doet, dan…” en toen wist ik niet wat dan. Want, wat dan? Wat doe je hieraan?
Ik bedacht later dat ik dan een T-shirt laat drukken met de tekst afval hoort niet op straat. En haar dan met een grijper en vuilniszak afval van straat laat halen. Dit film ik en zet ik op social media. Daarna zal ze het nooit meer doen. Of ze gaat de criminaliteit in omdat ik haar beschadigd heb met mijn extreme opvoedmethode. Hopelijk zullen we er nooit achter komen.
Als ze afval van straat pakt en het weer teruggooit laat ik het haar altijd oppakken om in de prullenbak te gooien. Ik zeg er dan ook bij dat de mensen dat zelf hadden moeten doen, maar kennelijk niet konden. Gelukkig kunnen wij het wel.

                                       Een schonere wereld begint bij jezelf.

Op 21 september is het World Cleanup Day. Op die dag ruimen mensen over de hele wereld de rotzooi op die anderen hebben laten slingeren. Mooi initiatief, maar ik vind het nog mooier als we allemaal onze rotzooi achter ons derrière opruimen.

Uitgelichte foto: Jaqueline Macou. Foto in tekst: Facebook.

 

Het mannetje van de radio

Het mannetje van de radio

Het is 21 juni, Internationale Yogadag en ik word gebeld door een verslaggever van Radio Gelderland. Hij heeft gehoord dat ik vandaag een yogales in het park geef. Voor de les wil hij me even interviewen over deze dag. Als ik in het park aankom zit hij al klaar met zijn microfoon en zender. Ook heeft hij zelf een yogamat meegebracht. Hij blijkt niet alleen het mannetje van de radio te zijn, maar ook een yogadocent.

Internationale Yogadag is vorig jaar in het leven geroepen door de Verenigde Naties. Kennelijk hebben zij het vreedzame karakter van yoga ontdekt en willen het daarom toepassen om vrede in de wereld te brengen. Het is de bedoeling dat zo veel mogelijk mensen over de hele wereld vandaag yoga doen om zo het saamhorigheidsgevoel te vergroten. Yoga is daar perfect voor, want je werkt ermee aan bewustwording van jezelf. Dus van je eigen doen en laten, maar ook van de wereld om je heen en hoe jij daarmee omgaat. Om dit toegankelijk te maken voor iedereen worden er overal ter wereld gratis lessen georganiseerd op deze dag.

In het interview vraagt de yogaverslaggever waarom ik zelf aan yoga doe en wat het is. Wat yoga precies is kun je niet heel kort omschrijven, want het gaat vooral om ervaren. Als je het langere tijd beoefent wordt het steeds duidelijker wat het is en voor jou kan betekenen. Het was een leuk gesprek dat live uitgezonden werd op de radio. Nog leuker vond ik het dat de verslaggever ook meedeed aan mijn les.

Ik ben zelf met yoga begonnen omdat ik me er beter door voelde. Toen ik het langer deed ontdekte ik dat er een hele filosofie bij hoorde die me erg aansprak. Maar daar val ik je in mijn lessen niet te veel mee lastig. Ik wil je leren hoe je je bewust kunt worden van jouw lichaam en geest en je zo je grenzen leren kennen. Omdat de wereldvrede centraal staat op Internationale Yogadag ga ik met de groep op zoek naar innerlijke vrede. Ik vraag hen om met hun aandacht naar binnen te keren waardoor je makkelijker innerlijke rust kan vinden. Die rust helpt je te ontdekken wat vrede voor jou betekent. Aan het eind doen we een korte meditatie waarin we ons op deze beleving van vrede richten. Misschien leidt dit niet direct tot wereldvrede, maar ik voel me vanbinnen wel een stukje vrediger. Hopelijk de deelnemers van deze les en de wereld om ons heen ook.

20160621_164106

Wil je meer lezen over mijn yoga-avonturen? Volg dan mijn yogablog: http://www.yoga4everybodyinarnhem.nl/apps/blog/

Bewaren