De zak

De zak

Afval houdt me laatste tijd flink bezig. Nu maakte ik weer iets geks mee met recyclen. Plastic wordt al een tijd apart ingezameld. Nu mogen ook blik en drankverpakkingen in dezelfde zak. Dat heette PMD; plastic, metaal en drankverpakkingen. Om het makkelijker te maken is die naam veranderd in PBD; plastic verpakkingen, blik en drinkpakken. Waarschijnlijk zijn drinkpakken hetzelfde als drankverpakkingen, maar een kniesoor die daar op let. En ik natuurlijk, de kritische taalgebruiker die niet van afkortingen houdt. Dus zeg ik gewoon plastic.

Wat ik zo grappig vind is dat er van het ingezamelde plastic zakken worden gemaakt om nog meer plastic in te zamelen. Dat klinkt een beetje als bezigheidstherapie, maar we moeten toch ergens heen met ons afval. Deze zakken kun je trouwens gratis ophalen bij de supermarkt.
Dat vergeet ik vaak. Daardoor had ik laatst echt niets meer en moest ik dringend zakken hebben. Voor mijn werk ook. Twee rollen dus. Maar bij de bewuste supermarkt waar ik was mocht dat niet. Eén rol per persoon. Mijn werk is geen persoon en niet in de winkel aanwezig. Dus kreeg ik maar een rol. Regels zijn regels. Want wat als je misbruikt maakt en extra veel gaat recyclen? Dat moeten we niet hebben.

Maar ik had echt twee rollen nodig. In een aanval van slimheid (gebeurt niet vaak) besloot ik een andere klant aan te spreken. Ik vroeg of zij een rol zakken voor me wilde vragen. Dat wilde ze wel. In 10 seconden was het gebeurd. Ik geholpen, milieu gered, caissière geïrriteerd. Sorry, maar mijn recycledrang is niet te stoppen. Anders krijg ik te veel restafval en die container zit hier in de straat vaak vol. Daar kreeg ik laatst al gedoe mee.

Wat mag er nou eigenlijk in die PBD-zak? Dat blijkt nog best ingewikkeld te zijn. Een handig hulpmiddel voor wat WEL bij de plastic verpakkingen, blik en drinkpakken hoort:

  • Is het een verpakking?
  • Is het leeg?
  • Komt het uit de keuken of badkamer?

Dan is het antwoord JA.
Al is deze richtlijn niet 100% betrouwbaar. Een chipszak komt uit de keuken en is een verpakking en bij mij al snel leeg. Maar door zijn glimmende binnenkant mag hij niet in de PBD-zak.
Tijd om minder afval te produceren. Ik ben er alleen nog niet uit hoe. Tot die tijd recycle ik zo goed mogelijk met of zonder gratis zakken.

De zak 2

De afvalcontainer

De afvalcontainer

Hier weer een kleine bekentenis van een doorgaans brave Hendrika. Ik doe ook wel eens iets wat niet mag. Zo, dat is eruit. Het ongelukkige is dat als ik dat doe ik er vaak keihard voor gestraft word. Ik ben braaf in het verkeer, scheid mijn afval, gooi nooit iets op straat enzovoorts. Misschien krijg ik een beetje straf voor het commentaar dat ik op anderen lever als zij het wel doen. Karma is niet lief, zeg maar. Je moet eigenlijk bitch zeggen in plaats van niet lief. Maar ik probeer ook zo min mogelijk te schelden, want ik heb kinderen, werk met kinderen en probeer daarom het goede voorbeeld te geven.
Dat lukt dus niet altijd. Ik heb mezelf de laatste jaren best goed gedragen als het gaat om vloeken en schelden. Al lukt dat in periodes van vermoeidheid en frustratie niet altijd. Zo, dat was weer een bekentenis.

Maar afval scheiden doe ik altijd heel trouw. En fanatiek. Ik ben ertoe in staat een theezakje, met touwtje en label netjes over drie verschillende bakken te verdelen. Ook heb ik wel eens een nietjes uit folders gehaald en een envelop helemaal ontmanteld zodat plastic, papier en lijm apart weggegooid konden worden. Maar laatst een keer niet. Ik vond het te veel moeite om zo’n dikke envelop uit elkaar te halen. Dus hij ging in de prullenbak.

Ik heb niet veel restafval, op de luiers na. BZC werpt nog te weinig vruchten af om over te gaan op wasbare luiers, vind ik. Dus maak ik af en toe ook een ritje naar de container hier in de straat voor het restafval. Die zat vol, dus afvalzak mee terug. Dat stinkt. De dag daarna zat hij weer vol, of nog. En kort daarna ook. Boos en scheldend liet ik de afvalzak naast de container staan. Ik vond dat ik mijn best had gedaan met theezakjes slopen enzo. Nu zochten ‘ze’ het maar uit. Dat deden ‘ze’ ook. ‘Ze’ doorzochten mijn vuilniszak. Die met de envelop die niet te scheiden viel en waar mijn naam en adres op stonden. De doorzoekers kwamen naar mijn huis. Ik kreeg een waarschuwing en de volgende keer een boete van meer dan 140 euro.

Zo ver laat ik het niet komen. Ik zal nooit meer iets stouts doen. Nou ja, geen afvalzak naast de container zetten. Anderen wel. Vorige week zat de container weer overvol en stond er een hele lading afval naast. Ik ben benieuwd of er waarschuwingen en boetes uitgedeeld zijn. Aan mij in ieder geval niet. Ik heb mijn lesje geleerd. Hopelijk ‘ze’ ook en legen ze de container wat vaker.

Ruim je rotzooi op

Ruim je rotzooi op

Deze zomer zat ik bij het zwembad. Alles binnen handbereik, pierenbadje, ondiep bad, diep bad met glijbaan, schaduw, toiletten, horeca en overal afvalbakken. Die afvalbakken stonden er een beetje voor spek en bonen, want een heleboel mensen weten niet hoe ze werken. De zonneweide lag namelijk vol met lege verpakkingen, blikjes en ijsstokjes. Ik ergerde me er kapot aan.

Een andere ergernis van mijn zijn waterballonnen. Bij ons in de buurt is een waterspeeltuin. Daar spuit bij mooi weer water uit de klimtoestellen. Kinderen lopen er rond in zwemkleding en spelen er met waterpistolen en natuurlijk met waterballonnen. Die ballonnen knappen kapot. Die laat je vervolgens liggen zodat vogels ze op kunnen eten en doodgaan. Of zodat mijn dochter ze in haar mond kan stoppen. Dat laat ik natuurlijk niet gebeuren, maar daarvoor moet ik er wel bovenop zitten en steeds kapotte ballonnen van de grond rapen.

FB_IMG_1566151437988
Dat is nou net de grap. Er is altijd wel iemand die de rotzooi opruimt. Degenen die het laten slingeren hebben niet eens in de gaten wat ze doen. Ik vraag me vaak af of ze het nooit geleerd hebben of dat het ze niets kan schelen.

Toen ik met een vriendin op straat liep klom ze ineens de aflopende berm in om afval op te pakken  en sprak daarbij de wijze woorden van haar oma: “Als iedereen iets opruimt, is het altijd schoon.” Haar oma had gelijk. Maar waarom zou het een ander moeten zijn die jouw rotzooi opruimt? Doe het zelf.

Een tijd geleden reed in de auto (ook milieuonvriendelijk, ik weet het) een jongen voorbij die al fietsend een milkshake dronk. Hij had het dekseltje niet meer nodig en gooide het zonder ook maar te kijken waar het neerkwam van zich af. Tegen Nora die toen twee was zei ik: “Als jij dat later ooit doet, dan…” en toen wist ik niet wat dan. Want, wat dan? Wat doe je hieraan?
Ik bedacht later dat ik dan een T-shirt laat drukken met de tekst afval hoort niet op straat. En haar dan met een grijper en vuilniszak afval van straat laat halen. Dit film ik en zet ik op social media. Daarna zal ze het nooit meer doen. Of ze gaat de criminaliteit in omdat ik haar beschadigd heb met mijn extreme opvoedmethode. Hopelijk zullen we er nooit achter komen.
Als ze afval van straat pakt en het weer teruggooit laat ik het haar altijd oppakken om in de prullenbak te gooien. Ik zeg er dan ook bij dat de mensen dat zelf hadden moeten doen, maar kennelijk niet konden. Gelukkig kunnen wij het wel.

                                       Een schonere wereld begint bij jezelf.

Op 21 september is het World Cleanup Day. Op die dag ruimen mensen over de hele wereld de rotzooi op die anderen hebben laten slingeren. Mooi initiatief, maar ik vind het nog mooier als we allemaal onze rotzooi achter ons derrière opruimen.

Uitgelichte foto: Jaqueline Macou. Foto in tekst: Facebook.