Lang geleden werd er een kindje geboren in een stal. Dit is op zich al heel bijzonder, maar het kind was voorbestemd een heel speciaal leven te leiden. Na jaren van onderdrukking door verschillende volken kregen de joden eindelijk een nieuwe koning om hen te verlossen. Hij zou Jezus heten, wat ‘God redt’ betekent. Zijn komst was een paar honderd jaar eerder al aangekondigd en nu was het dan eindelijk zover.

Zijn vader Jozef had hem niet zelf verwekt en zijn moeder Maria eigenlijk ook niet. Aartsengel Gabriël vertelde Maria dat ze een kind krijgt dat niet van haar man was. Het was het kind van God, maar Jozef mocht de zorg op zich nemen en voor de rekeningen opdraaien. Jezus had dus twee vaders. Het eerste co-ouderschap was geboren. Volgens mij verliep dat prima. Iets waar we tegenwoordig nog veel van kunnen leren.

De timing van zijn geboorte was niet ideaal. Keizer Augustus had een volkstelling georganiseerd. Hij wilde weleens weten wie er in al zijn veroverde land woonden. Omdat er nog geen burgerservicenummers waren had hij geen overzicht meer en stuurde hij iedereen terug naar hun geboorteplaats. Voor Jozef was dat Bethlehem. Die had Maria meegenomen omdat hij haar niet alleen wilde laten in haar hoogzwangere toestand.

Helaas waren zij niet de enigen die naar Bethlehem terugkeerden. Het was daar nog drukker dan op de woonboulevard op tweede kerstdag en iedere herberg zat volgepropt. Er was nog wel plek in een stal, want de schapen waren op het land met hun herders. Ideaal was deze accommodatie niet, maar waarschijnlijk beviel het niet heel slecht. Jezus kwam daar zonder complicaties of medicatie gezond en wel ter wereld.

Ondertussen waren er wijze mannen op zoek naar deze nieuwe koning. In hun tijd zagen mensen astrologie nog als wetenschap en werd er geen moment getwijfeld aan de betekenis van de nieuwe ster die opeens aan de hemel stond. Voor hen was het een logisch gegeven dat de ster aangaf dat er een koningskind geboren was. Dus sprongen ze op hun kamelen en volgden de weg die de ster hun wees. Kennelijk verloren ze af en toe het signaal van hun navigatie, want ze hobbelden rechtstreeks naar het koninklijk paleis. Als ze nou op de tekenen van de hemellichamen hadden vertrouwd, in plaats van op hun verstand waren ze meteen goed gegaan. Maar ze dachten dat een koningskind in een paleis zou wonen. Begrijpelijk, maar soms kun je beter de signalen van het universum volgen in plaats van je verstand.

In dat paleis was geen baby te bekennen. Wel een chagrijnige koning die bang was van de troon gestoten te worden. Toen koning Herodes van de wijzen hoorde dat er een nieuwe koning geboren was maakte hij misbruik van zijn macht en gaf het bevel alle jongetjes onder de twee jaar te vermoorden. Alsof dit niks voorstelt walsen we in het verhaal over dit verschrikkelijke gegeven heen en gaan verder op zoek naar het koningskind. Nu volgen de wijzen wel de juiste route en komen ze bij de stal waar baby Jezus in een voederbakje ligt te slapen.

Zo kregen Maria en Jozef drie onbekenden op kraambezoek. Moeder en kind hadden misschien wel even rust willen hebben, maar het bezoek bracht wel geweldige kraamcadeaus mee. Goud, dat is eigenlijk gewoon geld, wierook, niet van Xenos maar net zoals ze in de kerken offerden en mirre, wat alleen de rijken konden betalen en geneeskrachtige eigenschappen bezit. Altijd handig zo na een stalbevalling.

Een engel sprak tot schapenherders in het veld en moedigde hen ook aan om op kraambezoek te gaan. Dan konden zij het gewone volk laten weten dat Jezus geboren was en hadden ze meteen een verzetje. Dus het werd een drukke bende daar in die stal. Hoe zou Maria zich hebben gevoeld? Veel tijd om daarover na te denken had ze niet, want ze moesten na die volkstelling ook nog op de vlucht slaan voor het leger van Herodes. Anders zou ook Jezus een van zijn vele slachtoffers worden. Gelukkig redde God Hem van de verschrikkelijke kindermoord. Hij redde helaas niet de onschuldige jongetjes die op brute wijze vermoord werden. God had in de tien geboden al geleerd dat opzettelijk moord niets goed doet. Waarschijnlijk had het daarom geen prioriteit om hier iets aan te doen. Hij moest halsoverkop Jezus in veiligheid brengen. Dat is gelukt. Over de jongetjes hoorden we niets meer. Die worden alleen nog herdacht in de katholieke kerk op 28 december, op de dag van de Onschuldige Kinderen.

Het verhaal van Jezus begon hier pas en is nooit geëindigd. Daarom vieren we nu nog ieder jaar zijn geboorte. Zelf had ik ook op 25 december geboren moeten worden. Misschien voelde ik al in de buik dat het niet de handigste verjaardag zou zijn. Daarom bleef ik nog even zitten.
Om het toch nog een persoonlijk tintje te geven, ben ik met een man getrouwd die vernoemd is naar Jezus Christus. Iedere Grieks-Orthodoxe Christos of Christina viert op 25 december zijn of haar naamdag. Dus als je er eentje kent mag je ze op eerste kerstdag ‘chronia polla’ ρόνια πολλά) wensen. Vele jaren betekent het. Ik wens iedereen, gelovig of niet, fijne feestdagen.

Kerstverhaal - Gerd Altmann Pixabay
Foto: Gerd Altmann Pixabay

Een gedachte over “Kerstverhaal

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s