Vieze beest

Vieze beest

Daar zit weer zo’n vies beest. Sinds een paar jaar kom ik ze hier in huis overal tegen. Vooral op de trap, maar steeds vaker ook in de slaapkamers, badkamer en nu ook in de woonkamer en keuken. Nora leefde met me mee en zei op zijn dreumes’ vieze beest. Dus noemen onze ongewenste huisgenoten niet zilvervisjes, maar vieze beesten. Ook als het er maar eentje is houden we de verkeerde kinderuitspraak aan en zeggen we vieze beest.
Ze zitten daar maar vies te zijn en het schijnt dat ze bacteriën meebrengen. Als je ze wil vernietigen vluchten ze weg. Vaak weten ze me slim te ontwijken en heeft hun reactie iets panisch. Net of ze heel intelligent en gevoelig zijn. Dus durfde ik ze niet dood te maken.
Maar het werden er steeds meer en mijn irritatie groeide. Toen ging ik ze platdrukken. Daar gaan ze ook dood van, maar het klinkt niet zo erg.

Zilvervisjes lijken geen natuurlijke vijand te hebben. Dus ging ik op jacht naar zilvervisjesvallen. Dat zijn simpele papieren huisjes met plakstrips erin. Als ze daar door lopen blijven ze vastzitten. De vallen werken best goed. Wanneer er eentje uitgewerkt raakt zie ik weer meer vieze beesten verschijnen. Helaas pakken de vallen de zilvervisjes niet bij de bron aan.
Zo’n beetje de hele straat heeft er last van. Wat kunnen we doen? Er is een heel  chemische behandeling die je met het hele blok moet doen om zinvol te zijn, maar dat vind ik niets. Ik wil graag een milieu- en vooral kindvriendelijke oplossing om hun nesten tegen te gaan.

Vorig jaar in de winter kon ik nergens vallen vinden. Daarom heb ik nu alvast ingeslagen. Ook heb ik ontdekt dat het dakje van het huisje ook plakstrips heeft. Als de bodem niet meer goed werkt knip ik de val open en leg ik de dakjes op de grond. Zo kan de val extra lang gebruikt worden.
Ondertussen blijf ik zoeken naar blijvende oplossingen. Misschien probeer ik de spray die hier nog ligt die kruipende insecten weg moet krijgen, als we op vakantie gaan. Alleen duurt dat nog even en vorig jaar ben ik het vergeten. Met twee jonge kinderen in huis durf ik echt niet met gif te sprayen.
Er staan ook alternatieve oplossingen online. Iets met een doorgesneden aardappel waar de vieze beesten op afkomen. Etherische oliën zou ze ook verjagen, maar dat werkte hier niet. Dus voorlopig blijf ik ze platdrukken. Eigenlijk ben ik blij dat het maar zilvervisjes zijn. Ik nog wel erger ongedierte bedenken.

Foto: Hans Braxmeier

De suikerzoete valkuil

De suikerzoete valkuil

Wie mij in de afgelopen zes jaar heeft leren kennen zal me waarschijnlijk niet geloven. Ik ben namelijk een echte anti-suikeractivist. Niet omdat het zo slecht is voor je tanden of de lijn, maar voor je gezondheid. De laatste jaren pas ik mijn theorieën over suiker alleen niet meer zo goed toe. Al sta ik er nog helemaal achter.
Ik merkte altijd dat als ik suiker at ik me minder fit voelde. Vaak dacht ik geraffineerde suiker echt nodig te hebben omdat mijn lichaam er zo vreselijk hard om vroeg. Ik wist nog niet dat je lichaam juist meer suiker vraagt door suiker te eten.
Ik probeerde geregeld minder te snoepen en keek vol bewondering naar de mensen die maar één koekje of chocolaatje konden nemen, in plaats van het hele pak leeg te eten. Maar het duurde nog een tijd voor ik zelf iets veranderde.

Bewust van voeding
Op mijn yogaopleiding leerde ik over voeding en al gauw gooide ik radicaal alle E-nummers uit mijn dieet.
Weg afvalstoffen. Zo viel ik in korte tijd drie kilo af. Toen wilde ik ook suikervrij gaan eten. Ik begon met 40 dagen suikervrij.
Met suiker bedoel ik dat witte spul dat je in je thee kunt doen en niet van nature in fruit voorkomende suikers. Mensen reageerden in mijn suikervrije periode weleens fel en vroegen me wat ik dan wel at. Alsof zij alleen maar koekjes en snoep eten. Of ze wilden weten hoeveel ik afgevallen was, maar daar deed ik het niet voor.
Mijn nieuwe dieet betekende natuurlijk geen snoep, koek of chocola, maar ook suikervrij brood, geen alcohol, geen kant-en-klaar soepen of sauzen.

Uit balans
Suiker gooit je bloedsuikerspiegel in rap tempo omhoog, maar daarna daalt die ook weer razendsnel. Dan wil je weer suiker wil of lijkt het of je honger hebt. Die schommelende bloedsuikerspiegel brengt je lichaam uit balans en maakt je moe. Om de suikers af te breken heeft het lichaam veel vitamines en mineralen nodig. Dus in plaats van jou te voeden worden ze gebruikt om suiker te verwerken. Suiker pakt zo je voedingsstoffen af.
Na mijn 40 dagen zonder suiker had ik niet eens meer zin in suiker. Omdat het weer mocht nam ik toch chocola, maar ik at meteen een hele reep op toen ik even niet oplette. Ik besloot alleen nog met speciale gelegenheden suiker te eten of alcohol te drinken. Goed besluit, want vervolgens werd ik een jaar lang niet ziek. Terwijl ik daarvoor chronisch verkouden was en vaak griep had.

Bleekselderij en taart
Kinderen worden vaak volgepropt met suiker omdat volwassenen ervan uitgaan dat ze het anders niet lusten. Waarom limonade aanbieden als ze ook thee of water kunnen drinken? Suiker zorgt alleen maar voor meer dorst. Ik was er bij Nora superstreng mee en hield suiker zoveel mogelijk bij haar weg. Op haar tweede verjaardag mocht ze voor het eerst een stukje taart van mij. Ze nam een hapje en stortte zich vervolgens op de bleekselderij die ook op tafel stond. Wat was ik toen blij. Al zou ze tegenwoordig wel het hele stuk opeten.

Weer een beetje verslaafd
Sinds Nora’s zwangerschap is mijn suikervrije levenswijze een beetje verdwenen. Ik had toen constant honger en veel zin in zoet. Na haar geboorte bleef dat. Ik denk door de borstvoeding. Toen ik daarmee stopte werd ik weer zwanger. Dus ik practise tegenwoordig niet helemaal wat ik preach. Maar ik denk nog steeds dat toegevoegde suiker en E-nummers niet goed voor je zijn. Om mijn kinderen een goede basis te geven houd ik dit zo veel mogelijk bij ze weg. Nu nog bij mezelf.

De zak

De zak

Afval houdt me laatste tijd flink bezig. Nu maakte ik weer iets geks mee met recyclen. Plastic wordt al een tijd apart ingezameld. Nu mogen ook blik en drankverpakkingen in dezelfde zak. Dat heette PMD; plastic, metaal en drankverpakkingen. Om het makkelijker te maken is die naam veranderd in PBD; plastic verpakkingen, blik en drinkpakken. Waarschijnlijk zijn drinkpakken hetzelfde als drankverpakkingen, maar een kniesoor die daar op let. En ik natuurlijk, de kritische taalgebruiker die niet van afkortingen houdt. Dus zeg ik gewoon plastic.

Wat ik zo grappig vind is dat er van het ingezamelde plastic zakken worden gemaakt om nog meer plastic in te zamelen. Dat klinkt een beetje als bezigheidstherapie, maar we moeten toch ergens heen met ons afval. Deze zakken kun je trouwens gratis ophalen bij de supermarkt.
Dat vergeet ik vaak. Daardoor had ik laatst echt niets meer en moest ik dringend zakken hebben. Voor mijn werk ook. Twee rollen dus. Maar bij de bewuste supermarkt waar ik was mocht dat niet. Eén rol per persoon. Mijn werk is geen persoon en niet in de winkel aanwezig. Dus kreeg ik maar een rol. Regels zijn regels. Want wat als je misbruikt maakt en extra veel gaat recyclen? Dat moeten we niet hebben.

Maar ik had echt twee rollen nodig. In een aanval van slimheid (gebeurt niet vaak) besloot ik een andere klant aan te spreken. Ik vroeg of zij een rol zakken voor me wilde vragen. Dat wilde ze wel. In 10 seconden was het gebeurd. Ik geholpen, milieu gered, caissière geïrriteerd. Sorry, maar mijn recycledrang is niet te stoppen. Anders krijg ik te veel restafval en die container zit hier in de straat vaak vol. Daar kreeg ik laatst al gedoe mee.

Wat mag er nou eigenlijk in die PBD-zak? Dat blijkt nog best ingewikkeld te zijn. Een handig hulpmiddel voor wat WEL bij de plastic verpakkingen, blik en drinkpakken hoort:

  • Is het een verpakking?
  • Is het leeg?
  • Komt het uit de keuken of badkamer?

Dan is het antwoord JA.
Al is deze richtlijn niet 100% betrouwbaar. Een chipszak komt uit de keuken en is een verpakking en bij mij al snel leeg. Maar door zijn glimmende binnenkant mag hij niet in de PBD-zak.
Tijd om minder afval te produceren. Ik ben er alleen nog niet uit hoe. Tot die tijd recycle ik zo goed mogelijk met of zonder gratis zakken.

De zak 2