We hebben een zusje gekregen! Nora eigenlijk, Christos en ik hadden al een zusje. Wij hebben een dochter gekregen: Katie Sofia. Ze werd 3 dagen te vroeg geboren op 30 mei 2018.
Vanwege langdurig gebroken vliezen moesten we even in het ziekenhuis blijven, maar verder was alles goed. Oké, op wat onenigheid over de naam na. Maar daar hebben we het niet meer over. Of misschien in een ander blog nog een keer.
Nora had het er heel moeilijk mee dat ik drie nachten van huis was. Toen we weer thuis waren zei ze steeds ‘ik ben heel blij dat mijn zusje terug is’. En ook, ‘mama ziekenhuis niet leuk niet’. Ze had mij én haar nog niet geboren zusje gemist.

20180620_185326Nora was vanaf het begin dol op Katie. Ze wilde haar de hele tijd vasthouden en kusjes geven en was geen seconde jaloers. Jammer genoeg ontdekte ze na twee maanden dat je niet jaloers hoeft te zijn om je zusje te slaan. Dus ze test regelmatig wat er gebeurt als ze Katie slaat.
Uiteraard altijd als ik net even niet kijk. Zit ik op de wc en hoor ik opeens dramatisch gekrijs. Nog net niet met mijn broek op mijn enkels ren ik er dan naartoe. ‘Wat heb jij gedaan?’ Nora is namelijk overduidelijk schuldig. Je zou haar blik moeten zien. ‘Niks,’ zegt ze dan. ‘Waarom huilt Katie dan?’ ‘Omdat ze naar bed wil.’ Ze weet donders goed dat Katie huilt door wat ze deed. Ze weet ook echt wel dat het niet mag, maar kan het af en toe niet laten. Meestal als ik weer uit beeld ben hoor ik haar ‘sorry, Katie’ zeggen. Dat valt dan weer mee. Het zijn twee lieve zusjes die gek zijn op elkaar.

Dat het een zusje zou worden geloofde ik eerst niet. Jaren voor ik zwanger werd van Nora was ik er al van overtuigd dat ik ooit  een meisje zou krijgen. Dat klopte. Nu was ik er heilig van overtuigd dat ik een jongen zou krijgen. Ik wilde ook graag een jongen. Niet omdat een meisje me niet goed beviel. Juist wel, maar nu was ik benieuwd naar dat andere. Ik heb altijd al vrouwen om me heen en kom zelf uit een gezin met twee meisjes. Hoogste tijd voor variatie.
Toen we hoorden dat we weer een meisje kregen was ik vooral heel verbaasd. Ik geef eerlijk toe dat ik zelfs een beetje teleurgesteld was. Dat vond ik best verwend van mezelf. Krijg je te horen dat je een kerngezond kind krijgt, ben je niet tevreden met het geslacht. Ik voelde me best een beetje schuldig.

20180622_135754

Al gauw veranderde dat. Ik begon uit te zien naar weer een meisje, een zusje voor Nora en ook de kleertjes hergebruiken. Waarom had ik ooit een jongen gewild? Wat ben ik blij dat ze er nu is. Zelfs Christos die er iets langer over deed om daar blij mee te zijn is nu oprecht blij. Hij vindt het helemaal goed zo met twee meiden. Ik denk nog weleens stiekem na over een derde, maar dan zou het ook leuk zijn als dat weer een meisje is. Wij zouden nu in ieder geval niet teleurgesteld zijn. Maar Nora waarschijnlijk wel. Zij vraagt sinds kort namelijk om een broertje. Niet in plaats van Katie, maar erbij.

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s