Sinterklaas voor gevorderden

Sinterklaas voor gevorderden

Zaterdag is het weer zover. De beste Sint komt weer naar Nederland. Niet de enige echte, want jullie weten waarschijnlijk wel dat Sinterklaas niet bestaat. Hij heeft wel ooit bestaan en had knechten die slaven waren of zwart van de schoorsteen. Iets wat nu veel stof doet opwaaien, maar waar ik me niet mee bemoei.
Van kleins af aan ben ik gek op de sinterklaas-traditie. De spanning van nog zoveel nachtjes slapen, bedenken wat je wilde hebben, alle pepernoten en chocoladeletters, of je wel of geen cadeautjes zou krijgen en vooral het heerlijk avondje.
Ik twijfelde ieder jaar of ik wel cadeautjes kreeg. Want zoals ieder kind, was ik best wel eens stout. Maar kennelijk was ik niet stout genoeg om niks te krijgen. Ik kreeg zelfs best veel en dan ook nog wat ik graag wilde hebben. Dat vond ik heel bijzonder. Sinterklaas was goed op de hoogte van mijn wensen.
Waar ik niet aan twijfelde was het bestaan van Sinterklaas. Mijn zusje vertelde me kort geleden dat we in het winkelcentrum twee verschillende Sinterklazen tegen kwamen. Ik herinner me dat heel vaag. Het zat echt diep weggestopt, maar zij stelde destijds allemaal vragen over hoe dat nou kon. Haar geloof was nooit heel sterk en begon door dit soort toevalligheden steeds meer te wankelen.
Ze vond het ook raar dat iemand zoveel geld had en iedereen van cadeaus wist te voorzien. Ik dacht daar geen moment over na. Iedere zondagochtend lag er iets in mijn schoen. Dat door het dichte raam, dat niet vanbuiten af te openen was, er precies goed in gemikt was. Iedere pakjesavond werd er geklopt en gebonsd en met onze ouderwetse trekbel gerinkeld en stond er een zak vol cadeautjes voor de deur. Niets om het bestaan van Sinterklaas in twijfel te trekken. Ik geloofde echt en ik wilde ook geloven.
IMG-20161112-WA0007
Op een avond vlak voor het sinterklaas-geweld weer los zou barsten, vertelde mijn vader ons even tussen neus en lippen door dat Sinterklaas niet bestond. Iets waar mijn moeder tot op de dag van vandaag nog boos over is, maar waar ik  verder niets aan over heb gehouden. Ik was vooral in shock omdat iets wat ik mijn heel mijn ziel en zaligheid geloofde niet waar was. Dat heeft me wel aan het denken gezet. Wat zou er dan nog meer niet waar zijn?
Een vriendin van mij heeft er bewust voor gekozen om haar kinderen te vertellen dat Sinterklaas niet bestaat. Zij gelooft in God en haar kinderen ook en ze wil niet dat zij daaraan gaan twijfelen omdat hun ouders hun jarenlang iets voorgehouden hebben wat niet waar blijkt te zijn. Ze vieren Sinterklaas net als anderen, maar met minder stress over straf van pieten en wel of geen cadeautjes krijgen.
Ik vind daar wel wat voor te zeggen en heb besloten hetzelfde te doen. Ik vertel Nora de geschiedenis van Sinterklaas en we zetten onze schoen, we vieren pakjesavond en eten pepernoten. Ook gaan we naar de intocht en zingen we sinterklaas-liedjes. Maar ik vertel niets wat niet waar is.

20161112_141713

Hier heb ik eerst nog over getwijfeld. Want pak ik haar zo niet iets af? Als ze op dit gebied net zo onschuldig is als ik gelooft ze toch wel. Ook als ze de waarheid weet. Lijkt ze meer op haar tante, dan is ze sowieso vrij snel van haar geloof af.
Wel vertel ik haar dat andere kinderen iets anders geloven en dat ze dat zo moet laten. Zo kan iedereen op zijn eigen manier van dit feest genieten. Het enige probleem is dat ik zelf nog steeds een beetje in Sinterklaas geloof. Maar het meest geloof ik nog dat Sinterklaas vieren iets leuks moet zijn en dat iedereen daarbij een beetje rekening met elkaar moet houden.